Richtlijn
Zweten, overmatig
Medicatie
venlafaxine
Verwerking
Capsule mag opengemaakt worden. Granule inhoud mag NIET fijngemalen worden.
Dosering
Bij overmatig zweten bij vrouwen met een gemetastaseerd mammacarcinoom, behandeld met palliatieve anti-hormonale therapie: 1x per dag 37,5-75 mg.
Bijwerkingen
Bij meer dan 10% van de patiënten: slapeloosheid, duizeligheid, sedatie, hoofdpijn, droge mond, obstipatie, misselijkheid en overmatig zweten.
Bij 1-10%: abnormaal dromen, nervositeit, agitatie, akathisie, paresthesie, tremor, veranderde smaak, verwardheid, depersonalisatie, hypertensie, blozen, hartkloppingen, tachycardie, verminderde eetlust, braken, diarree, gewichtstoename, gewichtsafname, stijging van de cholesterolconcentratie, gapen, kortademigheid, oorsuizen, accommodatiestoornissen, mydriasis, visusstoornissen, libidovermindering, orgasmestoornissen, ejaculatiestoornissen, erectiele dysfunctie, mictiestoornissen, urineretentie, pollakisurie, menstruatiestoornissen, huiduitslag, jeuk, vermoeidheid, rillingen en asthenie.
Bij minder dan 1%: apathie, hallucinaties, derealisatie, (hypo)manie, tandenknarsen, collaps, myoclonus, balans- en coördinatiestoornissen, dyskinesie, (orthostatische) hypotensie, alopecia, bloeduitstortingen, maagdarmbloedingen, afwijkende leverfunctiewaarden, urticaria, fotosensibilisatie, angio-oedeem en urine-incontinentie.
Interacties
Venlafaxine is substraat voor CYP2D6.
Toename venlafaxine: de concentratie stijgt door cobicistat, krachtige CYP2D6-remmers, efavirenz en HIV-proteaseremmers.
Overig effect: bij combinatie met een MAO-remmer (ook moclobemide, rasagiline of selegiline) kan het serotoninesyndroom optreden. Gelijktijdige behandeling wordt ontraden. Het herstel van MAO-enzymen duurt ong. 2 weken. Aanbevolen wachttijden: na staken venlafaxine 7 dagen; na staken niet-selectieve MAO-remmer, rasagiline of selegiline 2 weken; na staken van moclobemide 1 dag.
Bij combinatie met linezolid (aanbevolen wachttijd na staken linezolid 2 dagen), methylthionine, pethidine of tramadol kan serotonerge toxiciteit optreden.
Bij gebruik van venlafaxine neemt het risico op een maagdarmbloeding toe als tevens een NSAID wordt gebruikt.
Bij gebruik van venlafaxine kan de bloedingsneiging toenemen, hierdoor kan het effect van een VKA of Bruton’s tyrosinekinase (BTK)-remmers (zoals ibrutinib) worden versterkt.
Bij combinatie met een thiazide kan hyponatriëmie optreden.
Venlafaxine verhoogt de AUC en de Cmax van haloperidol met 70%, respectievelijk 88%; de eliminatiehalfwaardetijd verandert niet. Venlafaxine verhoogt de plasmaconcentratie van metoprolol met 30-40%.
Venlafaxine verhoogt de AUC van risperidon met ong. 50%.
Verhoging van de plasmaconcentratie van clozapine, soms leidend tot insulten, is gemeld.
Mogelijk is het risico op het serotoninesyndroom verhoogd bij combinatie met amfetaminen of buprenorfine.
Krachtige CYP2D6-remmers:
Bupropion
Cinacalcet
Fluoxetine
Kinidine
Paroxetine
Terbinafine